Anker

Het anker geldt als het christelijk symbool van de hoop. Een anker legt het schip vast in de bodem van de zee, zodat het niet op drift raakt in de storm. Bovendien betekent het voor zeelieden de terugkeer in de thuishaven, waar het schip voor anker gaat.

Woelige wereld
Als symbool gaat het terug op een uitspraak in de brief aan de Hebreeën: “De hoop is het veilige en vaste anker voor onze ziel” (6,19). De zee wordt gezien als de woelige wereld waarin de christenen leven. Hun hoop op de verrijzenis en het eeuwig leven is als een anker dat hen weerhoudt zich over te geven aan de kwade machten en wisselvalligheden van de wereld.

Geheime symbolen
In de eerste eeuwen van het christendom, de tijd van de christenvervolgingen, was het christelijk geloof verboden. Toch zochten de christenen naar geheime symbolen, dus onbekend voor buitenstaanders, om hun geloof tot uitdrukking te brengen.
Ze tekenden het anker met een dwarsbalk, zodat ‘t het kruis van Christus voorstelde. Zo komt het voor in catacomben en op sarcofagen. De kerkvader Clemens van Alexandrië nodigde in het begin van de derde eeuw de christenen uit om het anker in hun sieraden, met name in hun ringen, te graveren als symbool van hun geloof in Jezus Christus.

Toon Brekelmans
Kerkhistoricus

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.