Nieuws archief

Het is Pinksteren. Het feest van de vijftigste dag, waarmee de Paastijd tot voltooiing komt. Buiten wordt het lichter en warmer, de natuur staat in volle bloei. En ook binnen, in ons eigen hart, mag er iets tot bloei komen.

In de eerste lezing uit Handelingen horen we hoe de leerlingen bij elkaar zijn wanneer er plotseling een hevige wind opsteekt. Tongen van vuur verschijnen en zij beginnen te spreken in allerlei talen. Mensen uit alle windstreken verstaan hen. Wat een wonderlijk beeld: waar eerst verwarring en afstand was, ontstaat nu verbinding. De Geest doorbreekt grenzen en brengt mensen samen.

In het evangelie zien we diezelfde leerlingen, maar dan eerder – vlak na Pasen. Ze zitten achter gesloten deuren, bang en onzeker. En dan staat Jezus in hun midden. “Vrede zij u,” zegt Hij. Hij blaast over hen en zegt: “Ontvang de heilige Geest.” Het is zo’n teder gebaar. Geen spektakel, maar een zachte adem. Zoals een moeder over de zere plek van haar kind blaast. Zoals de wind door een open raam een bedompte kamer verfrist.

Misschien herkent u dat wel: momenten waarop u zelf achter gesloten deuren zit. Uit angst, uit verdriet, uit onzekerheid. Pinksteren nodigt ons uit om die deuren een kiertje te openen. Om te vertrouwen dat Gods Geest ook bij ons binnenkomt – zachtjes, maar krachtig genoeg om ons in beweging te brengen.

Waar zou u deze week een deur kunnen openen?

Het is Pinksteren. Het feest van de vijftigste dag, waarmee de Paastijd tot voltooiing komt. Buiten wordt het lichter en warmer, de natuur staat in volle bloei. En ook binnen, in ons eigen hart, mag er iets tot bloei komen.

In de eerste lezing uit Handelingen horen we hoe de leerlingen bij elkaar zijn wanneer er plotseling een hevige wind opsteekt. Tongen van vuur verschijnen en zij beginnen te spreken in allerlei talen. Mensen uit alle windstreken verstaan hen. Wat een wonderlijk beeld: waar eerst verwarring en afstand was, ontstaat nu verbinding. De Geest doorbreekt grenzen en brengt mensen samen.

In het evangelie zien we diezelfde leerlingen, maar dan eerder – vlak na Pasen. Ze zitten achter gesloten deuren, bang en onzeker. En dan staat Jezus in hun midden. “Vrede zij u,” zegt Hij. Hij blaast over hen en zegt: “Ontvang de heilige Geest.” Het is zo’n teder gebaar. Geen spektakel, maar een zachte adem. Zoals een moeder over de zere plek van haar kind blaast. Zoals de wind door een open raam een bedompte kamer verfrist.

Misschien herkent u dat wel: momenten waarop u zelf achter gesloten deuren zit. Uit angst, uit verdriet, uit onzekerheid. Pinksteren nodigt ons uit om die deuren een kiertje te openen. Om te vertrouwen dat Gods Geest ook bij ons binnenkomt – zachtjes, maar krachtig genoeg om ons in beweging te brengen.

Waar zou u deze week een deur kunnen openen?

We bevinden ons in een bijzondere tusssentijd. Jezus is teruggekeerd naar de Vader, en het pinksterfeest ligt nog voor ons. Misschien herkent u dat gevoel: tussen iets wat voorbij is en iets wat nog moet komen. Een moment van wachten, van stil worden.

In de eerste lezing horen we hoe de leerlingen na Jezus’ hemelvaart terugkeren naar Jeruzalem. Ze verzamelen zich in de bovenzaal – mannen en vrouwen samen, ook Maria is erbij. En wat doen ze? Ze bidden. Eensgezind, volhardend. Geen paniek, geen plan. Gewoon: samen zijn en bidden. In hun onzekerheid zoeken ze elkaar op en richten ze zich tot God.

Het evangelie laat ons iets prachtigs zien: Jezus zelf bidt voor ons. Vlak voor zijn lijden heft Hij zijn ogen naar de hemel en draagt zijn leerlingen op aan de Vader. “Zij zijn van U,” zegt Hij. Die woorden gelden ook voor ons, nu, vandaag. We worden gedragen in gebed – door Jezus zelf.

Wat een troost mag dat zijn in ons eigen leven. Wanneer we niet weten wat de toekomst brengt. Wanneer we ons klein voelen, of alleen. We mogen weten: we zijn niet vergeten. We worden bij name gekend en bemind.

Deze week nodig ik u uit om eens stil te staan bij de vraag: met wie kan ik samen bidden? En durf ik te geloven dat ik, ook in mijn onzekerheid, gedragen word?

Moge deze paastijd u vrede brengen en vertrouwen geven.

 Op zaterdag 16 mei ben je om 19.00 uur welkom bij een gregoriaanse eucharistieviering in de H. Johannes de Doperkerk aan de Klooster Leuterstraat.

Tijdens deze viering hoor je gregoriaanse zang, uitgevoerd door het Gregoriaans Koor Utrecht. Deze eeuwenoude, eenstemmige muziek volgt het ritme van de liturgische teksten en zorgt voor een rustige en ingetogen sfeer. Het is een vorm van zingen die niet op de voorgrond wil staan, maar juist helpt om tot rust te komen en aandacht te hebben voor wat er gevierd wordt.

De viering wordt geleid door pastoor Hogenelst en sluit aan bij een lezing uit het evangelie van Johannes (17, 1-11a), over verbondenheid en vertrouwen. De combinatie van woord en zang maakt deze avond bijzonder, of je nu vaker in de kerk komt of juist niet.

Je bent van harte welkom om deze viering mee te maken. Je hoeft niets te kennen of te kunnen: je kunt gewoon luisteren, meedoen of even stil zijn.

We bevinden ons in een bijzondere tussenstijd. Hemelvaart ligt achter ons, Pinksteren nog voor ons. Het is een week van wachten – niet leeg wachten, maar hoopvol uitzien naar wat komen gaat.

In de eerste lezing uit de Handelingen zien we de leerlingen na Jezus’ hemelvaart teruggaan naar Jeruzalem. Wat doen ze daar? Ze komen samen, met Maria en de andere vrouwen, en ze bidden. Eensgezind, volhardend. Geen paniek, geen verwarring, maar een stil vertrouwen dat ze niet alleen gelaten zullen worden.

Het evangelie van vandaag neemt ons mee naar het hart van Jezus’ gebed, vlak voor zijn lijden. Hij bidt voor zijn leerlingen – en daarmee ook voor ons. “Heilige Vader, bewaar hen.” Het is een gebed vol tederheid, als van een ouder die zijn kinderen toevertrouwt aan iemand die van hen houdt. Jezus draagt ons op aan de Vader, niet omdat Hij ons loslaat, maar omdat Hij weet dat we in Gods handen veilig zijn.

Misschien herkent u dit wachten wel uit uw eigen leven. Wachten op beterschap, op een nieuwe baan, op verzoening, op rust. Dat wachten kan zwaar zijn. Maar de lezingen van vandaag nodigen ons uit om in dat wachten niet alleen te blijven. Zoek elkaar op. Bid samen. Vertrouw erop dat de Geest onderweg is.

Waar wacht u op dit moment op? En met wie zou u dat kunnen delen?

Moge deze week u brengen wat u nodig heeft – en het vertrouwen dat u gedragen wordt.

De Paastijd is een bijzondere periode waarin we als het ware met de leerlingen meereizen na de verrijzenis. De natuur bloeit, de dagen worden langer, en ook in ons geloof mogen we groeien naar iets nieuws. Deze zondag horen we Jezus spreken over een belofte die Hij ons geeft: een Helper die altijd bij ons zal zijn.

In de eerste lezing uit de Handelingen zien we hoe de jonge kerk tot bloei komt. Filippus verkondigt het goede nieuws in Samaria, en er gebeuren wonderlijke dingen. Mensen worden geraakt, genezen, en er is grote vreugde in de stad. Petrus en Johannes komen om de handen op te leggen, en de Heilige Geest daalt neer. Het is een prachtig beeld van hoe Gods liefde zich verspreidt, van mens tot mens, van hart tot hart.

In het evangelie spreekt Jezus woorden die ons kunnen raken in ons dagelijks leven: “Ik zal u niet verweesd achterlaten.” Hoeveel momenten zijn er niet waarop we ons alleen voelen? In zorgen om onze kinderen, bij ziekte, in onzekerheid over de toekomst. Jezus weet dit. En daarom belooft Hij ons de Geest van waarheid – een Helper die niet komt en gaat, maar die *blijft*.

Deze Helper woont niet ver weg, maar in ons. In de stille momenten van gebed, in een vriendelijk woord dat we spreken, in de kracht die we soms onverwacht vinden.

Misschien is dit een mooie vraag voor deze week: waar merk ik de zachte aanwezigheid van de Helper in mijn leven?

U bent niet alleen. Nooit.

 Op zaterdag 16 mei ben je om 19.00 uur welkom bij een gregoriaanse eucharistieviering in de H. Johannes de Doperkerk aan de Klooster Leuterstraat.

Tijdens deze viering hoor je gregoriaanse zang, uitgevoerd door het Gregoriaans Koor Utrecht. Deze eeuwenoude, eenstemmige muziek volgt het ritme van de liturgische teksten en zorgt voor een rustige en ingetogen sfeer. Het is een vorm van zingen die niet op de voorgrond wil staan, maar juist helpt om tot rust te komen en aandacht te hebben voor wat er gevierd wordt.

De viering wordt geleid door pastoor Hogenelst en sluit aan bij een lezing uit het evangelie van Johannes (17, 1-11a), over verbondenheid en vertrouwen. De combinatie van woord en zang maakt deze avond bijzonder, of je nu vaker in de kerk komt of juist niet.

Je bent van harte welkom om deze viering mee te maken. Je hoeft niets te kennen of te kunnen: je kunt gewoon luisteren, meedoen of even stil zijn.

De dagen worden langer, het voorjaar bloeit volop. We leven in de Paastijd – die bijzondere weken waarin we het nieuwe leven vieren dat met Pasen begonnen is. En toch: misschien voelt het leven voor u helemaal niet zo lentefris. Misschien draagt u zorgen met u mee, onzekerheid over wat komen gaat, of een stil verdriet.

In de eerste lezing horen we hoe de jonge kerk voor een praktisch probleem staat. Er ontstaat gemor, sommige mensen worden over het hoofd gezien. Wat doen de apostelen? Ze luisteren, zoeken hulp, en geven verantwoordelijkheid aan anderen. Ze laten zien dat geloven ook betekent: samen de handen uit de mouwen steken, eerlijk zijn over wat niet goed gaat, en ruimte maken voor elkaars gaven.

Dan die woorden van Jezus in het evangelie: *”Ik ben de weg, de waarheid en het leven.”* Geen landkaart, geen stappenplan – maar een persoon. Een aanwezigheid. Jezus zegt eigenlijk: je hoeft niet precies te weten waar je uitkomt. Blijf maar dicht bij mij. Loop maar met mij mee.

Dat is troostend voor iedereen die zich weleens verloren voelt. Voor u die ’s nachts wakker ligt met vragen. Voor wie een dierbare mist, of twijfelt aan zichzelf. De weg is niet iets wat u alleen moet vinden – de weg is iemand die met u meegaat.

*Waar zoekt u houvast in deze dagen? En durft u te vertrouwen dat u niet alleen loopt?*

Een gezegende week gewenst.

Overweging bij de viering op 26-04-2026: Roepingenzondag, ” De Goede Herder”, Johannes 10,1-10 Frans Bosman

Beste medegelovigen,

Heeft u dat ook wel eens? Soms zijn het niet de grote wonderen of de indrukwekkende woorden die ons raken, maar een eenvoudig beeld. Vandaag geeft Jezus ons zo’n beeld: dat van de deur. Geen ingewikkelde uitleg, geen moeilijke theorie, geen vergezocht iets, maar iets uit het dagelijks leven. Een deur kent iedereen. Een deur beschermt, een deur scheidt, een deur opent. Een deur geeft toegang en een deur biedt vrijheid.

Jezus zegt vandaag niet alleen dat Hij de herder is, Hij zegt ook: Ik ben de deur. Dat is een bijzonder woord. Een openstaande deur nodigt uit. Die zegt niet: jij mag niet binnen. Hij zegt: kom binnen als je wilt. Een openstaande deur dwingt niemand, maar biedt wel een mogelijkheid.

En juist daarin ligt iets heel wezenlijks van ons geloof.

God dringt zich niet op. God forceert geen toegang tot ons hart. God breekt niet binnen in ons leven als een inbreker in de nacht. Hij klopt. Hij wacht. Hij nodigt uit. Hij staat als het ware bij de deur van ons bestaan en zegt: wil je Mij binnenlaten?

Dat is misschien wel een van de mooiste tekenen van Gods liefde: dat Hij ons vrijlaat. Hij heeft ons geschapen met een eigen wil, met een eigen verantwoordelijkheid, met het vermogen om ja of nee te zeggen. Liefde zonder vrijheid is geen liefde. Daarom laat God ons kiezen.

De deur staat open.

Wij kunnen naar binnen gaan. Wij kunnen ook naar buiten gaan. Wij kunnen voorbijlopen. Wij kunnen blijven twijfelen op de drempel. Wij kunnen de deur zelfs negeren alsof zij er niet is. Maar de deur blijft openstaan. Het is alsof hij ons roept.

Maar wat betekent nu dat: naar binnen gaan?

Naar binnen gaan betekent thuiskomen bij God. Het betekent ruimte maken in je hart voor Zijn aanwezigheid. Het betekent erkennen dat je niet alles alleen hoeft te dragen. Dat je niet jezelf alleen hoeft te redden. Dat je niet perfect hoeft te zijn om geliefd te worden.

Velen van ons rennen van afspraak naar afspraak. We reageren op berichten, verwachtingen, zorgen en verplichtingen. We leven in een wereld vol lawaai. Maar innerlijk kunnen we leeg raken. Moe zelfs. Dan klinkt het woord van Jezus als een uitnodiging: kom binnen.

Binnenkomen bij God is niet vluchten uit de wereld. Het is weer thuiskomen in die wereld. Het is juist kracht ontvangen om in de wereld te leven. Zoals iemand thuis nieuwe moed vindt, zo vindt een mens in God rust, richting en vrede.

Maar Jezus zegt ook dat wie binnengaat, ook weer naar buiten zal gaan en weidegrond zal vinden. Dat is minstens zo belangrijk.

God roept ons niet op om opgesloten gelovigen te worden. Niet om ons af te sluiten van het leven. Niet om ons te verbergen in veilige muren. Niet om alleen christen te zijn binnen de muren van deze kerk.

Nee, wie werkelijk bij God binnenkomt, wordt ook weer naar buiten gezonden.

Naar buiten, naar de ander.

Naar buiten, naar de wereld.

Naar buiten, naar plekken waar liefde nodig is.

Naar buiten, naar mensen die wachten op een vriendelijk woord, een luisterend oor, een gebaar, een teken van hoop.

Wie God toelaat in zijn leven, ontdekt dat geloof altijd beweging brengt. Eerst naar binnen, naar stilte en ontmoeting. Daarna naar buiten, naar dienstbaarheid en liefde en dan weer naar binnen en weer naar buiten en zo ons hele leven lang.

Misschien herkennen wij allemaal dat spanningsveld. Wij zoeken God wel, maar willen Hem slechts in een klein hoekje van ons leven toelaten. Een kamer misschien, maar niet het hele huis. Wij geven Hem de zondag, maar niet de maandag. Wij geven Hem onze woorden, maar niet onze keuzes. Wij geven Hem onze zorgen, maar niet onze trots.

Toch vraagt God niet om een logeerkamer. Hij vraagt om woning te mogen maken in ons hart.

Dat kan spannend zijn. Want als God binnenkomt, verandert er iets. Dan worden wij eerlijker naar onszelf. Zachter voor anderen. Minder hard in ons oordeel. Meer bereid om te vergeven. Meer bereid om te delen. Meer bereid om opnieuw te beginnen. Meer bereid om echt gelukkig te worden.

Soms houden mensen , wij, de deur op een kier. Een beetje God, maar niet te veel. Een beetje geloof, zolang het niet schuurt. Een beetje gebed, zolang het niets kost.

Maar Jezus zegt vandaag: Ik ben gekomen opdat zij leven zouden bezitten, en wel in overvloed.

Niet een beetje leven.

Niet half leven.

Niet leven uit angst.

Maar overvloedig leven.

Dat overvloedige leven begint waar wij God werkelijk binnenlaten.

Dat kan heel eenvoudig beginnen. Niet met grootse daden, maar met kleine openingen.

Een moment van stilte in de ochtend.

Een eerlijk gebed zonder mooie woorden.

Een keuze om minder bitter en meer mild te zijn.

Minder snel te oordelen.

Een handreiking aan iemand die alleen staat.

Een besluit om niet alleen met jezelf bezig te zijn.

Een vertrouwen dat je gedragen wordt, ook wanneer je het niet voelt.

Zo gaat de deur open.

En misschien moeten wij ook beseffen dat wij zelf soms een gesloten deur zijn voor anderen. Mensen kloppen op onze aandacht, op onze tijd, op ons begrip. Maar wij zijn druk, moe, vol van onszelf. Ook dan klinkt het evangelie als een vraag: ben jij bereikbaar? Ben jij open? Kan door jou iets van Gods goedheid zichtbaar worden?

Want wie God binnenlaat, wordt zelf ook een open deur voor anderen.

Beste mensen, het mooie van dit evangelie is dat de deur vandaag en nu openstaat. Niet gisteren alleen. Niet morgen misschien. Vandaag en nu.

Wat er ook in je leven speelt, hoeveel twijfel er ook is, hoeveel spijt, hoeveel onrust of hoeveel gemis: de deur staat open.

Je hoeft niet eerst volmaakt te worden.

Je hoeft niet eerst alles op orde te hebben.

Je hoeft niet eerst jezelf te bewijzen.

Je mag komen zoals je bent.

En als je binnengaat, zul je ontdekken dat God al langer op je wachtte dan jij naar Hem zocht.

Laten wij daarom niet op de drempel blijven staan. Niet blijven aarzelen tussen geloof en ongeloof, tussen vertrouwen en angst, tussen liefde en zelfbescherming.

Laten wij de deur doorgaan.

God toelaten in ons leven.

Ons hart openen voor Zijn aanwezigheid.

En daarna weer naar buiten gaan, de wereld in, als mensen die iets van Zijn licht meedragen.

Want de deur staat open. Hij roept ons.

Christus zelf is die deur.

Met 15 mensen hebben we de eerste Kom en Zie avond over het katholieke geloof tot een succes gemaakt.

De tweede avond op 28 april heeft als thema:

“Wat is de Bijbel en hoe kan de Bijbel je leven veranderen”.

Het zijn dinsdagen van half 8 tot half 9 in het Prinsenhuis, hier naast deze kerk.

Met een korte video van priester Stephen Wang uit Londen en gespreksvragen,

ontmoeting, koffie en thee en gesprek zonder discussie.

Iedereen is welkom. Deelname is gratis.

Daaropvolgende avonden zijn 12 en 19 mei.

Meer info op de flyers en affiche in de Mariakapel.

U kunt ook meewerken aan dit initiatief door ervoor te bidden.

We organiseren deze avonden om ons geloof toegankelijk te maken voor mensen die erin geïnteresseerd kunnen zijn.

Wat ons zelf zoveel diepgang in het leven geeft,

dat willen we graag verdiepen en delen met anderen.

De paaskaars brandt nog steeds in onze kerk. We zijn onderweg door de paastijd, vijftig dagen lang. Een tijd om het nieuwe leven te laten bezinken, om te ontdekken wat Pasen eigenlijk betekent in ons eigen bestaan.

Deze zondag, Roepingenzondag, horen we Petrus spreken tot de mensen in Jeruzalem. Zijn woorden raken hen diep in het hart. “Wat moeten wij doen?” vragen ze. Het antwoord is eenvoudig en uitnodigend: keer je om, laat je dopen, begin opnieuw. Die vraag mag ook ons raken. Niet als verwijt, maar als mogelijkheid. Elke dag mogen we opnieuw beginnen.

In het evangelie gebruikt Jezus een beeld dat ook nu nog herkenbaar is: de herder en zijn schapen. Hij noemt zichzelf de deur van de schaapstal. Een bijzondere deur – niet om mensen buiten te sluiten, maar om hen veiligheid te bieden. Door Hem mogen we in- en uitgaan en weidegrond vinden.

Misschien herkent u dat verlangen naar zo’n veilige plek. Een thuis waar je gekend bent. Waar iemand je naam roept en je wéét: hier mag ik zijn zoals ik ben. Dat is wat Jezus ons belooft. Geen anoniem nummer, maar een mens met een naam, een verhaal, een hart dat gezien wordt.

Waar vindt u die weidegrond in uw leven? Bij wie voelt u zich werkelijk thuis?

Moge deze week u de zachte stem van de Goede Herder laten horen – in een ontmoeting, een woord, een moment van stilte.

Frank en vrij geloven.

Lezing en gesprek met ds. Jan Offringa.                                                                                   Op dinsdag 21 april, 20.00 uur Open Hof.

Eind 2024 stopte Jan Offringa als predikant van Wijk bij Duurstede omdat hij met emeritaat ging. Bij zijn afscheid verscheen het boek “Frank en vrij geloven”. Daarin verkent hij de grote vragen waarmee het christendom vandaag de dag te maken heeft. Hoe kun je in een tijd vol twijfel en omgeloof God zinvol ter sprake brengen? Of wat betekent de navolging van Jezus? Offringa gaat existentiële thema’s als vergeving en leven na de dood niet uit de weg.  Verder staat hem een kerk voor ogen die zich verbonden weet met het Jodendom maar kritisch is naar het huidige Israël. Op basis van bijna veertig jaar ervaring schetst hij de contouren van een eigentijds geloof dat mensen binnen en buiten de kerk kan aanspreken.                                                                              Jan Offringa (1957) was, voordat hij naar Wijk kwam, predikant in ’s-Graveland, Veenendaal-west en Kesteren. Hij was vijf jaar voorzitter van “Op Goed Gerucht”, een beweging van moderne protestantse theologen en was als auteur betrokken bij meerdere boeken.

Leiding: Jan Offringa                                                                                                                Informatie: Annie Vleghaar, a.vleghaarsturris@gmail.com, 0611165795                                                                          Vooraf opgeven is niet nodig.                                                                                                Toegang is gratis.

De lente is in volle bloei. Overal om ons heen ontvouwt nieuw leven zich. En toch kent u het misschien: die momenten waarop je eigen hart nog in de winter lijkt te zitten. Wanneer teleurstelling of verdriet je blik vertroebelt.

In de eerste lezing horen we Petrus vol vuur getuigen over Jezus, die niet door de dood kon worden vastgehouden. Wat een moed, van diezelfde Petrus die even eerder nog zo bang was. De verrezen Heer heeft hem blijkbaar geraakt op een plek waar nieuwe kracht kon groeien.

Het evangelie van deze zondag brengt ons bij twee leerlingen die van Jeruzalem naar Emmaüs lopen. Ze zijn de weg kwijt – niet letterlijk, maar van binnen. Hun hoop is gebroken. En juist dan voegt een vreemdeling zich bij hen. Hij loopt mee, luistert, legt uit. Pas wanneer hij het brood breekt, valt het kwartje. Dan herkennen ze Hem.

Wat troostrijk is dit verhaal. De Heer komt niet alleen naar ons toe in de hoogtepunten, maar juist ook wanneer we teleurgesteld afdruipen. Hij zoekt ons op in onze alledaagse weg, in een gesprek, in een gebaar van gastvrijheid. Soms herkennen we Hem pas achteraf: “Brandde ons hart niet toen Hij met ons sprak?”

Misschien mogen we deze week eens opletten: waar loopt Hij met mij mee? In welk gebaar, welk woord, welke ontmoeting breekt Hij het brood?

Een gezegende Paastijd gewenst.

KOM EN ZIE in Wijk bij Duurstede

De katholieke geloofsgemeenschap in Wijk bij Duurstede organiseert op dinsdagavond 14 april van 19.30 tot 20.30 uur een Kom en Zie-avond rond de vraag ‘Is geloven logisch of juist niet? Zijn christenen gewoon dom of zijn er goede redenen om te geloven?’Spreker op video is priester Stephen Wang uit Londen. Plaats: katholieke kerk en het naastgelegen zaaltje, Klooster Leuterstraat 35 te Wijk bij Duurstede. Het programma is een afwisseling van ontmoeting, koffie/thee, korte video, luisteren naar elkaar zonder discussie en gelegenheid vragen te stellen. Ook op de dinsdagavonden 28 april, 12 mei en 19 mei zijn er deze Kom en Zie avonden met dezelfde spreker. Dan gaat het over de Bijbel, of de Heilige Geest je leven kan veranderen en over het spreken van God.

Iedereen is welkom, deelname is gratis. Zeker zijn van een plek? Mail naar b29@stucom.nl of info@johannesdedoper.net.

We leven in de Paastijd, die heerlijke vijftig dagen waarin we het nieuwe leven vieren. De paaskaars brandt, het wit siert ons kerkgebouw, en toch… misschien voelt u het zelf ook: soms is het niet zo makkelijk om dat paasgeloof vast te houden in het gewone leven.

De eerste christenen uit de Handelingen tonen ons een ontroerend beeld. Ze kwamen samen, deelden wat ze hadden, braken het brood in elkaars huizen en baden samen. Geen perfecte mensen, maar gewone mannen en vrouwen die iets kostbaars hadden ontdekt: gemeenschap draagt ons geloof. We hoeven het niet alleen te doen.

In het evangelie vinden we de leerlingen terug achter gesloten deuren. Bang, onzeker, vol twijfel – ondanks de verhalen over de verrijzenis. En dan komt Jezus zelf in hun midden staan. “Vrede zij met u,” zegt Hij. Niet: “Waarom geloven jullie niet?” Geen verwijt, maar vrede.

Thomas was er niet bij en wilde het zelf zien en voelen. Acht dagen later krijgt hij die kans. Jezus wijst hem niet af om zijn twijfel, maar nodigt hem uit: “Kom maar kijken. Raak maar aan.”

Wat troostend is dat! Onze twijfels, onze gesloten deuren, onze vragen – ze hoeven ons niet te scheiden van Gods liefde. Christus komt ook in ónze onzekerheid binnen en spreekt zijn vrede uit.

*Waar zijn uw gesloten deuren? En durft u Hem daar binnen te laten?*

Moge deze week u vrede brengen – de vrede die Hij geeft.

Deze week is het druk met vieringen in de kerk! U bent van harte welkom.

Goede Vrijdag 3 april Kruisweg om 15:00 Paaszaterdag 4 april: Familieviering op weg naar Pasen om 19:00 1^e Paasdag: Woord- en communieviering om 09:30.

Witte Donderdag, de Kruisverheerlijking op Goede Vrijdag en de Paaswake op Paaszaterdag kunt u meevieren in Houten of in Odijk:

The Passion of Christ in Wijk bij Duurstede

Een avond om samen stil te staan

Voorstellingen voor kinderen

In de vieringen van het afgelopen weekend, 14 en 15 maart, is in onze parochie de volgende mededeling gedaan namens het parochiebestuur en het pastoraal team alsook namens de staf van het Aartsbisdom Utrecht:

“Met ingang van 1 augustus a.s. zullen vier pastoors in het Aartsbisdom Utrecht een nieuwe pastoorsbenoeming ontvangen. Onze pastoor Fred Hogenelst is één van die vier priesters. Onze pastoor zal vanaf 1 augustus a.s. pastoor zijn van de parochie H. Maria Magdalena; dat is in de Over Betuwe (Elst en Huissen (stad) en omgeving).

De aartsbisschop van Utrecht heeft inmiddels ook een opvolger benoemd. Het betreft pastoor Ronald den Hartog. Momenteel is hij pastoor van de parochie St. Jan de Doper te Mijdrecht en omgeving.  Inmiddels hebben het pastoraal team en de parochiebesturen van de H. Suitbertus en Paus Johannes XXIII-parochie kennis gemaakt met onze nieuwe pastoor.

Zij zien zijn komst met vertrouwen tegemoet.

Voor pastoor Hogenelst zal een mooi afscheid worden voorbereid, waarover wij u later zullen informeren. Met dat afscheid zullen wij onze pastoor hartelijk danken voor alles wat hij voor onze parochies doet en heeft gedaan in de afgelopen 11 jaar.

Wij wensen hem en ook onze nieuwe pastoor nog een goede tijd in hun huidige parochies en een gezegende voorbereiding op hun nieuwe pastorale taak.”

Reactie van de parochiebesturen

Met gemengde gevoelens willen wij u informeren dat pastoor Hogenelst per 1 augustus aanstaande onze parochie zal verlaten. Hij heeft een nieuwe benoeming aanvaard in de R.K. parochie Maria Magdalena in Elst (Gelderland).

Als besturen hebben wij altijd ontzettend prettig en in goed vertrouwen met hem samengewerkt. We kennen onze pastoor als een vriendelijke en warme herder, iemand bij wie zowel mooie als moeilijke zaken altijd openlijk besproken konden worden. Hij stond niet alleen open voor onze feedback als bestuur, maar ook voor die van parochianen.

Daarnaast zullen velen hem herinneren als de pastoor die altijd klaarstond met zijn telefoon om tijdens de vieringen een mooie foto te maken — momenten die hij met liefde wist vast te leggen. Zijn interactieve en speelse preken met de kinderen waren iedere keer weer een plezier om te zien én te horen.

We gaan hem dan ook ontzettend missen. Tegelijkertijd hebben wij alle respect voor de keuzes die hij heeft gemaakt en wensen wij hem van harte alle zegen en voldoening toe in zijn nieuwe pastorale opdracht.

Wij verwachten dat we met zijn opvolger, pastoor Ronald den Hartog, een even prettige samenwerking zullen opbouwen. In de komende parochiebladen zal hij zich persoonlijk aan u voorstellen.

In de komende periode zullen wij uiteraard stilstaan bij het afscheid van pastoor Hogenelst en bij alles wat hij voor onze parochies heeft betekend. Nadere informatie volgt.

Pastoor Hogenelst over zijn vertrek…

Beste allen,

Dit weekend is bekend gemaakt dat kardinaal Eijk mij per 1 augustus a.s. heeft benoemd tot pastoor van de Maria Magdalena Parochie in Elst (Gld) en omstreken. Dit brengt het nodige met zich mee, dat komt allemaal nog wel voorbij. Maar tot de zomer blijf ik nog hier, in Bunnik, wonen en mijn taken vervullen voor de parochie Paus Johannes XXIII te Houten en omstreken en voor de parochie Heilige Suitbertus te Tiel en omstreken. Ik zal oprecht veel dierbaren en dierbaars gaan missen. Maar ik zie ook hoopvol uit naar mijn nieuwe benoeming in een iets overzichtelijker plek en in de buurt van Arnhem waar mijn familie woont. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan en… inderdaad.

Het is niet geheel onverwacht maar het is toch wel even wennen voor mij en wellicht ook voor u en jullie. Ik wens de mij opvolgende pastoor veel goeds en moois en Gods zegen.

Ik ben de leden van de bisdomstaf dankbaar voor het vertrouwen en de nieuwe uitdaging en benoeming. En ik vraag hen en u en jullie allen om gebed voor deze nieuwe benoeming.

Nieuwsgierig naar onze nieuwe pastoor?

Kijk hier voor meer informatie

Helaas is gebleken dat er dit weekend een probleem met de agenda was. De viering was zaterdagavond 14-3 en niet op zondag 15-3. Op een enkele plek was deze wijziging niet goed doorgevoerd waardoor enkele parochianen voor niets voor de deur stonden. Dit betreuren we natuurlijk.

The Passion of Christ in Wijk bij Duurstede

Een avond om samen stil te staan

Voorstellingen voor kinderen