Nooit alleen: de Helper die altijd bij ons blijft

De Paastijd is een bijzondere periode waarin we als het ware met de leerlingen meereizen na de verrijzenis. De natuur bloeit, de dagen worden langer, en ook in ons geloof mogen we groeien naar iets nieuws. Deze zondag horen we Jezus spreken over een belofte die Hij ons geeft: een Helper die altijd bij ons zal zijn.

In de eerste lezing uit de Handelingen zien we hoe de jonge kerk tot bloei komt. Filippus verkondigt het goede nieuws in Samaria, en er gebeuren wonderlijke dingen. Mensen worden geraakt, genezen, en er is grote vreugde in de stad. Petrus en Johannes komen om de handen op te leggen, en de Heilige Geest daalt neer. Het is een prachtig beeld van hoe Gods liefde zich verspreidt, van mens tot mens, van hart tot hart.

In het evangelie spreekt Jezus woorden die ons kunnen raken in ons dagelijks leven: “Ik zal u niet verweesd achterlaten.” Hoeveel momenten zijn er niet waarop we ons alleen voelen? In zorgen om onze kinderen, bij ziekte, in onzekerheid over de toekomst. Jezus weet dit. En daarom belooft Hij ons de Geest van waarheid – een Helper die niet komt en gaat, maar die *blijft*.

Deze Helper woont niet ver weg, maar in ons. In de stille momenten van gebed, in een vriendelijk woord dat we spreken, in de kracht die we soms onverwacht vinden.

Misschien is dit een mooie vraag voor deze week: waar merk ik de zachte aanwezigheid van de Helper in mijn leven?

U bent niet alleen. Nooit.