Een nieuw begin van Leven: Met wie leef je? ( Matteüs 15: 21-28 )

‘Niemand leeft voor zichzelf’, schrijft de apostel Paulus, ‘Als wij leven, leven we voor de Heer’, Romeinen 14: 8. We leven graag voor onszelf. We hebben echt wel iets over voor anderen, maar het eerste woordje dat kinderen tegenwoordig leren lezen is toch echt ‘Ik’.  Is het onvolwassen als mensen blijven hangen in dat egocentrische van een kind? Hoezo jij en ik? En hoe extra hinderlijk als die ander een vreemde is?

Jezus moet ontdekken dat Hij niet alleen voor het eigen volk de Verlosser is, maar ook voor vreemdelingen. Een harde les, die ons een spiegel voorhoudt.Jezus is een dagje uit met zijn leerlingen. Hij is de grens overgegaan en hoopt ongezien te blijven. Maar het komt er niet van. Een Kanaänitische vrouw spreekt Hem aan. Ze is overstuur. Haar dochter is in de war. ‘Heer, ontferm U over mij!’, roept ze. Maar Jezus wil deze vrouw niet horen en zien. ‘Eigen volk eerst’, zegt Jezus in een opwelling. Maar de vrouw gaat niet weg. ‘Het brood mag dan voor U en uw volk zijn, wij zijn er ook nog, als hondjes voor de kruimels’. Dat brengt Jezus op andere gedachten. Het is een bekering! Jezus ontdekt dat zijn roeping verder gaat dan het eigen volk. Hij heeft een wereldwijde missie. Jezus leeft niet voor zichzelf en zijn eigen volk. Hij leeft voor God zijn Heer en daarom voor heel de bewoonde wereld. Want de aarde is Gods domein. Leve deze Kanaänitische en haar dochter!

De ander stimuleert of corrigeert. De ander laat mij voelen wie ik ben. Ik wordt pas ik als ik mijn leven deel, misschien wel juist met wie ikzelf niet zou uitzoeken.

Ds. Kees Visser, PKN Odijk.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.